Son günlerdeki gelişmeler, adliyelerin iktidarın bir arka bahçesi haline geldiğini gözler önüne seriyor. Bu durumu daha iyi anlayabilmek için, iktidar hırsının ve buna bağlı kibirin toplum üzerindeki etkilerine bakmak gerekiyor. Türkiye, daha önce hiç karşılaşmadığı bir siyasi yapıyla yüzleşiyor. İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’nun uzun süreli görev süresi, bu durumu pekiştiren bir örnek. Kendisi, Cumhuriyet tarihinin en uzun süre İçişleri Bakanlığı yapan ikinci ismi olarak dikkat çekiyor. Ancak bu süreçte hakkında birçok iddia ortaya atıldı ve şimdi siyasi kariyerinin sonlarına yaklaşırken, dikkat çekici bir açıklama yaptı: “Meclis’e gücüm yettiğince gidiyorum ama o kadar çok devam ettiğim de söylenemez. Dönemim bitince veleddalin amin.” Bu açıklama, onun gerçek niyetlerini sorgulatıyor.
Süleyman Soylu’nun aldığı maaş ve toplumla olan kopuk ilişkisi de dikkat çekici. Vergilerimizden aldığı 450 bin 854 lira gibi bir miktarın, onu mutlu etmediği anlaşılmakta. Belki de gazetecilere karşı duyduğu antipati, toplumdan ne kadar uzaklaştığının bir göstergesi. Geçmişteki destekçileri artık sahnede değil, yerlerini yeni isimlere bıraktı. Son günlerde Cem Küçük gibi isimler, iktidarın medyadaki etkisini açıkça dile getirirken, gazeteciliğin etik değerlerinin alt üst olduğu bir duruma tanıklık ettik.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) davasındaki bir olay, gazetecilik mesleğinin nasıl etkilendiğini gözler önüne serdi. Ferhat Murat isimli gazeteci, İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi’ye yönelttiği bir soru ile büyük dikkat çekti. Bu durum, adliyelerin iktidarın etkisi altında nasıl bir ortamda çalıştığını gösteriyor. Gazetecilik, bu tür tarafsızlık ve etik anlayışından uzak bir noktaya sürüklenmiş durumda.
Sonuç olarak, adliyelerin bağımsızlığı ve adaletin sağlanması, iktidarın baskısı altında giderek daha da zor bir hale geliyor. Bu durum, hem hukukun üstünlüğü hem de demokratik değerler açısından ciddi bir tehdit oluşturuyor. Türkiye, bu duruma karşı duyarlı olmalı ve adaletin sağlanmasını korumalıdır.
